Dat de doodse stilte hier in werkelijkheid minder doods is dan ze lijkt.

Omdat ik mijn leven dezer dagen simpelweg liever leef dan dat ik een leven schrijf. Razend door de dagen wil ik niets missen. Van zomerse reisjes naar zonovergoten Italiaanse velden terwijl het eigenlijk nog lente is. Van betoverende liedjes in Amsterdam en Turnhout en Werchter en eender waar op deze wereldbol waar de R.E.M’s, Tom Helsens, KT Tunstalls en andere goden uit mijn universum hun stem doen klinken. Van feestjes zo fout, met vrienden zo lief dat je ze plat wil knuffelen. Van alle -soms spannende, soms ontroerende, soms lachwekkende- belevenissen die mijn dagen vullen dezer dagen. Jawel, de vakantie met al zijn schoonheid hangt in de lucht, en ik hang er vrolijk tussen.